| Cmentarz
Bernardyński |
|
Cmentarz Bernardyński założony został w 1810 r. na stromym brzegu
Wilenki wśród wzgórz,dolin i pagórków. Jeden z najstarszych cmentarzy
Wilna, na którym spoczywają przede wszystkim Polacy i dlatego jest
nazywany Wielką Księgą historii i kultury polskiej. Znajduje się w
cieniu słynnej Rossy,przez to bardzo rzadko zaglądają tu turyści.
Podobnie jak Rossa w czasach sowieckich był zniszczony i obecnie tej
dewastacji nie da się nie zauważyć, na szczęście do 2010 r. (200
rocznica założenia cmentarza) mają być uporządkowane i poddane
renowacji groby osób zasłużonych dla Wilna.
|
|
Spacer
cichymi alejkami skłania do zadumy i refleksji.
|
|
Klasycystyczna
brama z furtą przy głównym wejściu na cmentarz.
|
|
Tu
spoczywa ulubiona siostra Marszałka Polski – Zofia z Piłsudskich
Kadenacowa.
|
|
Pozostałości
kolumbariów – zachowały się w Wilnie tylko na tym cmentarzu. Wzniesione
w 1820 r., część jest w ruinie, część została odbudowana.
|
|
Pomnik
Władysława Zahorskiego – lekarza, historyka i krajoznawcy, autora
książek i przewodników po Wilnie.
|
|
Na
cmentarzu spoczywa wielu profesorów Uniwersytetu Wileńskiego, wśród
nich słynny botanik Józef Jundziłł, profesor chirurgii – Konstanty
Porcyanko.
|
|
Pomnik
Leona Borowskiego – profesora wymowy i poezji Uniwersytetu Wileńskiego,
nauczyciela Adama Mickiewicza.
|
