Królowie, wybitni dowódcy
Jan Karol Chodkiewicz
Jan Karol Chodkiewicz (1560 – 1621) – jeden z najwybitniejszych dowódców wojskowych pocz. XVII w., hetman polny litewski w latach 1600 - 1605, następnie też hetman wielki w latach 1605 - 1621 Wielkiego Księstwa Litewskiego, wygrał bitwę pod Kircholmem w 1605 r. mając tylko 4 tys. żołnierzy, Szwedów zaś było 14 tys. Od 1616 r.- wojewoda wileński.
Zdobywał wykształcenie w kolegium jezuickim w Wilnie.
Zmarł na zamku w Chocimiu podczas walk z Turkami.
Władysław IV Waza
Władysław IV Waza (1595 – 1648) – wielki książę litewski i król Polski, często bywał w Wilnie, w puszczach podwileńskich urządzał polowania, lubił też łowić ryby. Dzięki królowi powstał na Zamku Dolnym w Wilnie pierwszy teatr, występowali w nim aktorzy z różnych miast Europy. Wraz ze swym ojcem Zygmuntem III Wazą Władysław IV ufundował budowę kaplicy św. Kazimierza w katedrze wileńskiej.
Ciało króla spoczywa na Wawelu, a serce w krypcie królewskiej katedry wileńskiej.
Napoleon Bonaparte
Napoleon Bonaparte (1769 – 1821) – spędził w Wilnie 19 dni latem 1812 r., gdy ze swą ogromną armią szedł na Rosję. Mieszkał w obecnym pałacu prezydenckim.W liście pisanym do swej żony, cesarzowej Marii Luizy napisał: ”Wilno – bardzo ładne miasto.”Gdy głodna i zdemoralizowana armia Napoleona wracała z Rosji zimą 1812 r., słynny dowódca spędził w Wilnie tylko jeden dzień, natomiast wielu jego żołnierzy zostało w tym mieście na zawsze. Przypuszcza się, że w Wilnie zginęło około 40 tys. francuskich żołnierzy, jeszcze tylu poległo, umarło z głodu i chorób w guberni wileńskiej.
Józef Piłsudski
Józef Piłsudski (1867 – 1935) – polski działacz niepodległościowy, polityk, Pierwszy Marszałek Polski. Do Wilna przybył z rodzicami w 1875 r., gdy spalił się ich majątek Zułów. Tu chodził do gimnazjum. Po powrocie z Syberii w Wilnie brał udział w tajnych spotkaniach socjalistów wileńskich.
O Wilnie J. Piłsudski mówił po prostu „miłe miasto” i życzył, aby jego serce spoczęło na wileńskiej Rossie wśród żołnierzy, którzy wraz z nim wyzwalali Wilno w 1919 r. Po raz ostatni był w mieście nad Wilią 18 marca 1935 r.
